فردای لرستان
پایگاه اطلاع رسانی فردای لرستان
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: حسین چراغی - ۱۳٩۳/٧/۱٢

ملاقات آقایان ولادیمیر پوتین و حسن روحانی در آستراخان در برهه زمانی به ویژه پیچیده ای اتفاق افتاد که این دولتمردان همانند هنرپیشه های سیرک سیاسی همزمان تا ده توپ در هوا نگه می دارند. یا بهتر است گفته شود که آنها با مشعل های بر افروخته هنرنمایی می کنند و هر اشتباه آنها می تواند سرنوشت ساز باشد.


 ایران با یک نوع «ظاهر انتخاب» روبرو شده است که با آمریکا آشتی کند یا سعی نماید با روسیه روابط نزدیک تری برقرار کند. اگر ایران با ایالات متحده کنار بیاید، دریچه امکانات بر روسیه بسته خواهد شد. عده زیادی در ایران و آمریکا از این انتخاب ایران به وجد خواهند آمد ولی روسیه دلیلی برای خوشحالی ندارد. صلح بین آمریکا و ایران دور برنامه های تجدید صدور سودآور نفت و گاز ایران که معادل 20 میلیارد دلار برآورد می شود، خط خواهد کشید.

 بدتر این است که ایران به رقیب جدی روسیه در بازارهای اروپایی تبدیل شده و منافع روسیه در سوریه تضییع خواهد شد و نیز جبهه جدید جنوبی علیه روسیه افتتاح خواهد گردید.

بمباران های آمریکایی سوریه که برای گمراه کردن محافل جهانی به عنوان دور جدید جنگ با ترور معرفی شده است، در واقع باید به ایران نشان دهد که تهران نباید به روسیه امیدوار باشد زیرا روسیه به قدری ضعیف است که حتی نمی تواند از سوریه دفاع کند، چه رسد به ایران. روسیه و ایران تا کنون به سوی همدیگر گام های تعیین کننده ای بر نداشته اند ولی فرصتی که برای این کار وجود داشت، از دست می رود.

طی سال های زیادی که ایران تحت تحریم ها بود، روسیه روابط با تهران را «با آتش کم» نگه می داشت. مهندسین روس مشغول ساخت نیروگاه اتمی بودند، ایران تجهیزات و اسلحه روسی می خرید ولی نزدیکی واقعی روابط که ایرانیان خواهان آن بودند، صورت نگرفته است.

روسیه تحت تأثیر اسراییل و آمریکا از رژیم تحریم های ضد ایرانی خارج نشد. سامانه های نیرومند ضد هوایی هم که ایران به طور کامل پرداخت کرده بود، به جمهوری اسلامی صادر نشد. ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه بالاخره نتوانست از تهران دیدار رسمی به عمل آورد.

روس ها احساس می کردند که عجله لازم نیست زیرا اسراییل جلوی امکانات نزدیکی روابط بین ایران و آمریکا را می گرفت. نتانیاهو نخست وزیر اسراییل با اصرار زیادی از متحدان و حامیان آمریکایی خود درخواست کرده و می کند که ایران را بمباران کنند. همه ظرفیت های دستگاه تبلیغاتی اسراییل علیه ایران به کار گرفته می شود. روس ها ظاهراً بر این اعتقاد بودند که ایران هرگز از دست آنها نخواهد رفت در حالی که دولت روسیه نمی خواست آمریکا و اسراییل را ناراحت بکند.

درخواست های ایران مبنی بر عضویت در سازمان همکاری شانگهای و پیشنهادها در زمینه نزدیکی روابط بدون اینکه به طور کامل رد شوند، به آینده موکول می شدند. این بخشی از روش سیاسی عمومی ولادیمیر پوتین است که می توانست در رم باستان لقب Cunctator (کسی که عجله نمی کند) را دریافت کند. عدم شتاب و صبر و انتظار از جمله ویژگی های اخلاق پوتین و خصلت ملی روسی است. این اصل با مقتضیات عصر احیای تدریجی روسیه بعد از فاجعه سال 1991 مطابقت کامل داشت.

ولی آن عصر گذشته و ماشین زمان دنده عوض کرد. دولت مشروع کی یف به سرعت برق سقوط کرد، کریمه همینطور فوراً به فدراسیون روسیه باز گشت که بعد از آن تحریم های غربی، قیام در دونباس و بمباران های آمریکایی سوریه و عراق پدید آمد. آمریکایی ها تصمیم گرفتند که تا زمانی که روسیه به کشور نیرومندی تبدیل شود و کسی نتواند از پس آن بر آید، صبر نکنند و به همین علت در همین شرایط تلاش می کنند تا دوباره روسیه را به زانو در آورند. آنها روسیه را کشوری خطرناک تر از ایران که از دست تحریم ها به تنگ آمده است، می دانند. اگر ایران فریب حرف های آمریکا را بخورد و با ایالات متحده به توافق برسد، نوبت آن دیرتر و زمانی که روسیه به هرج و مرج سال های 1990 بر گردد، خواهد رسید.

 مرحله ابهام در امور جهانی شروع شده است. آیا آمریکا موفق می شود ایرانیان را به طرف خود جلب کند؟ ایرانیان از تحریم ها خسته شده اند و در این کشور نیروهایی در میان مسئولین دولت و تجار وجود دارند که می خواهند با ایالات متحده به توافق برسند که آنجا ایرانیان زیادی زندگی می کنند و وضعیت مالی خوبی دارند. روحانی رئیس جمهور فعلی به عنوان طرفدار نزدیکی روابط با غرب شناخته شده است. مسئولین ایران که از نامطمئن بودن روس ها خسته شده اند، می توانند یک اشتباه سرنوشت ساز مرتکب شده و به آمریکا کمک کنند که روسیه را غرق کند تا بعداً خودشان به تنهایی رو در روی آمریکا باقی بمانند. واشنگتن می داند که اسراییل می تواند صبر کند.

روسیه به دختر بد اخلاقی شباهت دارد که طی مدت زیادی به خواستگار خود پاسخ مثبت نمی داد و بعد از آن متوجه شد که او سراغ دختر دیگری رفته است. همینطور روسیه  الآن می بیند که ایران می تواند طرف دیگر را بگیرد. روسیه باید بیدار شود. روسیه چه زمانی باید با ایران روابط نزدیک تر بر قرار کند؟ دیروز بایستی این کار را بکند. مهم این است که روس ها همیشه در شرایط فوق العاده که هیچ چاره ای باقی نمانده باشد، به بهترین وجه اقدام می کنند.

ولادیمیر پوتین می تواند به تهران سفر کرده و انبوه مسایل در روابط بین دو کشور را تنظیم کند، به صورت دستی یعنی زیر نظر خود پل انرژی و ارتباط راه آهن (که طرح های چندین میلیاردی هستند) را راه اندازی کند و اجرای طرح عظیم نفتی و گازی را سرعت بخشد. او بدین وسیله روسیه را از افت قیمت های نفت و گاز نجات داده و به تحریم ها پاسخ مناسبی خواهد داد و نیز می تواند امنیت کشور را در برابر  ضربه از جنوب تأمین کند.

 روسیه در حال حاضر می تواند به ایران سامانه های ضد هوایی را صادر کرده و به روند به روز آوری نیروی هوایی این کشور کمک کند؛ می تواند ایران را به عضویت سازمان همکاری شانگهای دعوت کند و در روابط آن با اتحادیه گمرکی امتیازات فراهم نماید؛ می تواند به طور کامل از رژیم تحریم های ضد ایرانی خارج شده و مذاکرات در باره خلع سلاح هسته ای را که به بن بست خورده است، خنثی کند.

پیوند تنگاتنگ با ایران در پرتو استخاره های چین هم اهمیت دارد زیرا در چین بیش از پیش صداهایی علیه تجارت با روسیه به یوان و روبل شنیده می شود. چینی ها دستخوش طمع شدند: آنها نمی خواهند 3 هزار میلیارد دلار را که در حساب های خود دارند، از دست بدهند و به همین علت حاضر نیستند دلار را تضعیف نمایند. ولی آنها به ایران به عنوان صادر کننده اساسی حامل های انرژی احتیاج دارند. ائتلاف روسی – ایرانی به رهبران چین کمک خواهد کرد که بفهمند که باید همراه با مسکو اقدام کنند.

در میان عواقب منفی اجرای پیشنهادهای فوق می توان به خشم آمریکا اشاره کرد. ولی آمریکا همینطور بسیار خشمگین است. از سخنان باراک اوباما رئیس جمهور ایالات متحده در سازمان ملل می توان نتیجه گرفت که آمریکا نمی داند اول به خلیفه ابوبکر البغدادی حمله کند یا به روسیه. شاید اسراییل هم ناراحت شود. ولی به نظر می آید که اسراییل با تغییر برخورد قدرت های بزرگ با ایران سازش کرده است.

ایران کشور زیبایی با فرهنگ باستانی، گلستان ها و باغ ها، با شعر و معماری باستانی است. این کشور می تواند به متحد مهم روسیه تبدیل شود. آری، نخبگان روس مایل اند با اروپا دوست شوند که زمانی حتماً به مراد خود خواهند رسید. ولی در مرحله جاری بهتر است که با کشورهایی دوستی کنند که برای این دوستی آماده هستند.

به عنوان نمونه تلخ تاریخی می توان به رفتار آلمان در سال های 1940-1930 اشاره کرد که باید برای ما درس عبرت باشد. آدولف هیتلر که شیفته انگلیس بود (حتی سبیل معروف او سبیل انگلیسی است)، چند بار این عشق را به اثبات رساند: او به ارتش بریتانیا اجازه داد در بندر  دونکرک سوار کشتی ها شده و به میهن باز گردد، او از تلاش ها برای تسخیر بریتانیا خودداری کرد. او با تنفر پیشنهاد دوستی از طرف یوسف استالین را رد کرد که در آن زمان حاضر بود با آلمان دوستی و همکاری کند. و بالاخره هیتلر بر روی ویرانه های آلمانی که توسط بمب افکن های آمریکایی و انگلیسی سوزانده شده و به گرد و غبار تبدیل شده بود، خودکشی کرد که در همان روز  نیروهای روسی وارد برلین شدند. استالین می توانست به دنبال نیکلای گوگول از او بپرسد: «پسرم، انگلیسی هایت چه چیزی به تو داده اند؟» (جمله تغییر یافته تاراس بولبا از داستان گوگول با همین اسم که قبل از اینکه پسر خائن خود را بکشد، گفت: «پسرم، مگر لهستانی ها به تو چه داده اند؟» - مترجم).

البته تشبیه وضعیت روسیه به وضعیت آلمان آن زمان تا حدودی می لنگد زیرا روسیه قصد ندارد با کسی بجنگد. ولی کشش به جهان انگلیسی زبان که فرار الیگارشی های روسی به جزایر بریتانیا یکی از جلوه های آن است، می تواند در سرنوشت روسیه نقش شومی ایفا کند. گربه، جانور دوست داشتنی است ولی برای موش ها بهتر است که کمتر با گربه ها بازی کنند.

در حال حاضر آینده نزدیک روسیه منوط به دوستی با ایران و چین است. تنها زمانی که اروپا از ناتو خارج شده و نیروهای اشغالی آمریکایی را بیرون بیاندازد، از تحریم ها دست بکشد و از بمباران سوریه بی گناه خودداری کند، می توانیم درباره دوستی با اروپا فکر کنیم. روسیه باید فوراً درباره روابط خود با ایران تصمیم بگیرد و زودتر اقدام کند تا دیگران این کشور را به طرف خود جلب نکنند.

 روزنامه «ایزوستیا»،

ردیف: ایران   

2 اکتبر 2014

نوشته اسرائل شامیر

 

حسین چراغی
به نام خداوند جان و خرد کزین برتر اندیشه بر نگذرد. -------------------------------------------------------------------------- نشریه الکترونیکی فردای لرستان افتخار دارد تا اخبار و رویداد های لرستان ، ایران و جهان را در نوع بضاعت خود پوشش دهد. ======================= نشریه الکترونیکی فردای لرستان وابسته به هیچ حزب، جناح و گروه خاصی نیست ونیت آن اطلاع رسانی صحیح و بدور از جنجال های سیاسی می باشد. ======================== امید داریم با اتکای به خدای متعال بتوانیم در راه اعتلای و سر بلندی ایران عزیز و لرستان سر افراز گام های موفق بر داریم.
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :